، خطر اصلی نه خود اختلال ریتم، بلکه عوارض آن است. مهمترین عارضه، تشکیل لختهی خون در دهلیز چپ قلب و خطر سکتهی مغزی است
وقتی دهلیزها بهجای انقباض منظم میلرزند، خون بهخوبی از آنها تخلیه نمیشود و در گوشهای از دهلیز چپ (به نام زائدهی دهلیز چپ) راکد میماند. این خون راکد، میتواند به لخته تبدیل شود. اگر این لخته از قلب جدا شود و به مغز برسد، نتیجهاش یک سکتهی مغزی است.
بر اساس مطالعات معتبر، میتواند خطر سکتهی مغزی را تا حدود ۵ برابر افزایش دهد. خبر خوب این است که با درمان مناسب با داروهای رقیقکنندهی خون، این خطر تا حدود ۸۰ درصد کاهش پیدا میکند.